Sluis

In dit dynamische werk richt Thijs Sterk zijn blik op een typisch Hollands waterbouwkundig element. De sluisdeuren en robuuste bakstenen pijlers vormen een stevig architectonisch kader dat het doek verticaal opbouwt. Sterks achtergrond in monumentale glaskunst klinkt hier duidelijk door in de krachtige, donkere contourelementen die het licht vangen en sturen. Het water op de voorgrond is opgebouwd met vlot aangebrachte, bijna mozaïekachtige penseelstreken. Schakeringen van kobaltblauw, violet en diepgrijs vangen de weerspiegeling van de lucht en het omringende landschap. Door het opvallend hoge gezichtspunt trekt de kunstenaar de kijker direct het schilderij in, richting de doorkijk aan de horizon. De spanning tussen de koele watermassa en de warme terracotta- en okerkleuren van de bebouwing verleent het geheel een levendige energie. Sterk laat hiermee zien dat de overgang tussen land en water niet slechts een geografische grens is, maar een poëtische ontmoeting van licht, materie en kleur.