Ouderkerk

In dit vroege werk toont Thijs Sterk zijn diepe verwantschap met de esthetiek van de Bergense School. De zware, aarden tonen van het voorplan en de sombere silhouetten van de hoog opgaande bomen roepen een ingetogen, melancholische sfeer op. De compositie wordt gedragen door een gelaagde structuur waarin de randen van het doek rijk gevuld zijn, waardoor u direct getuige bent van een robuust Hollands dorpsgezicht. Het schilderij centreert zich rond de visuele spanning tussen de donkere bodem en een ijle, zilverachtige hemel. Sterk hanteerde hier een krachtige, expressieve verfbehandeling om het veranderlijke licht op de vochtige grond te vangen. Het subtiele strijklicht accentuateert de contouren van de kleine boerderijen en hagen. Deze pasteuze opbouw verleent aan het geheel een bijna monumentale tastbaarheid. Ouderkerk verandert onder de hand van de meester van een terloopse locatie in een tijdloze beschouwing over de wisselwerking tussen water, aarde en bewolking.