Zomerse polder
"Ziet u hoe de zomerhitte het polderlandschap transformeert in een ritmisch mozaïek van goudgeel en violet? Welke sensatie van ruimte roept deze zinderende kleurencombinatie bij u op?"
In dit doek breekt Thijs Sterk met de klassieke, sobere weergave van het Noord-Hollandse polderland. Met brede, trefzekere kleurtoetsen verandert hij de watergangen en kavelstructuren in een levendig samenspel van warme en koele tonen. Het intense goudgeel vangt de zon op de rijpe akkers, terwijl diepe paarse en lila banen de waterwegen laten zinderen. Het werk bevindt zich op het kantelpunt naar abstractie; de geografische werkelijkheid maakt plaats voor een pure sfeerervaring. De opbouw van de compositie toont Sterks karakteristieke hantering van de beeldgrenzen. Aan de onderkant verdichten de vormen zich, waardoor een bijna tastbare textuur ontstaat die de blik naar binnen trekt. Daarboven opent zich een hoge, ijle lucht vol beweeglijke wolkenpartijen in zachte grijzen en roze reflexen. De structurele lyriek die Sterk ontwikkelde in zijn monumentale glasopdrachten echoot na in de krachtige afbakening van de kleurvlakken, waarmee hij het vluchtige zomerlicht een blijvende architectuur verleent.