Zonnebloemen

Dit schilderij neemt een ultieme sleutelpositie in het oeuvre van Thijs Sterk in: het is het allerlaatste werk dat hij voor zijn overlijden voltooide. In een krachtige, peinzende compositie bundelt de kunstenaar nog eenmaal zijn fascinatie voor natuurlijke vormen, materie en licht. De vaas met zonnebloemen staat stevig verankerd op het tafelvlak, geflankeerd door een afgevallen bloemkop en een klein doosje in de voorgrond. De verfbehandeling is hier uitzonderlijk pasteus en lichamelijk. Met gulle, bijna boetserende penseelstreken bouwt Sterk de golvende kroonbladeren op in een palet van oker, warm geel en diep oranje. De donkere bloemharten neigen naar elkaar toe en lijken een geheimzinnige dialoog aan te gaan met de koelblauwe en grijze achtergrond. Hierin resoneert de vroegere invloed van de Bergense School, gecombineerd met de opgebouwde ervaring van een heel kunstenaarsleven. Het motief van de zonnebloem roept onvermijdelijk herinneringen op aan de klassieke vanitas-symboliek, maar bij Sterk primeren de levendigheid van de verfmassa en de tastbare energie van de toets. Dit afscheidswerk vormt een monumentaal en emotioneel beladen sluitstuk van een indrukwekkend oeuvre.