Spakenburg, boot en visser
"Ziet u hoe de visser zich op het droge beweegt, terwijl het bruine zeil van de botter de horizon breekt? Dit vroege werk vangt het verstilde ritme van de Zuiderzee."
In 1941 legde Thijs Sterk de bedrijvigheid van het visserijdorp Spakenburg vast in een trefzekere aquarel. Ondanks de dreigende tijdsomstandigheden ademt de compositie een serene rust, waarin mens en elementen nauw met elkaar verbonden zijn. De visser op de voorgrond fungeert als een ankerpunt voor het oog, waarna de blik langs het helmgras en de glooiende kade naar de havenmonding wordt geleid. Met een losse, vloeibare penseelvoering weet Sterk de vochtige damp over het water te vangen. Het roestbruine zeil van de botter vormt een krachtig kleuraccent tegen de ijle, grijze lucht. Hierin is de invloed van zijn vroegere Bergense School-roots nog voelbaar in de aardse tonen, maar tegelijkertijd toont de aquarel zijn meesterschap in het vangen van de vluchtige Noord-Hollandse lichtval. Het werk illustreert Sterks voortdurende fascinatie voor de ontmoeting tussen land en water. De subtiele nuances in het wateroppervlak en de zachte overgangen in de kade laten zien hoe de kunstenaar de werkelijkheid niet simpelweg documenteerde, maar omvormde tot een poëtische impressie van het kustleven.