Groet

Vanaf een verhoogd perspectief kiest Thijs Sterk voor een weids zicht op de ontmoeting tussen duin en polder bij het Noord-Hollandse dorp Groet. Aan de linkerzijde van het doek domineren de glooiende beige en okerkleurige zandheuvels, spaarzaam begroeid en gemarkeerd door het karige silhouet van een bladerloze boomstak. Ter contrast ontvouwen zich ter rechterzijde de zachtgroene vlakten van het polderland, waar enkele rode pannendaken beschutting zoeken aan de voet van het duin massief. Sterk past hier een opvallend hoog horizonpunt toe, waardoor het reliëf van het landschap de bezoeker vrijwel fysiek tegemoet treedt. In de verfbehandeling resoneert de erfenis van de Bergense School door de expressieve, robuuste vormen en het sobere kleurenpalet. Tegelijkertijd laat de transparante verflaag het kenmerkende Noord-Hollandse licht ademen over het gehele tafereel. Met trefzekere penseelstreken transformeert hij een topografisch gegeven tot een poëtische observatie van ruimte, wind en stilte.