
rozen
"Hoe kunnen bloemen tegelijk zo teer en toch zo monumentaal zwaar aanvoelen? In dit donkere stilleven lichten de roze bladeren als kleine passievolle vuurtjes op uit de nacht."
Met het werk Rozen toont Thijs Sterk een intieme kant van zijn oeuvre, doordrenkt van de expressieve erfenis van de Bergense School. De compositie vormt een boeiend contrast tussen het felle kleurengeweld van de bloemen en een verstild, vrijwel mysterieus achterplan. Het kobaltblauw van het slanke vaasje verankert de bloemen in het vlak, waarna de dikke verflagen en het zware penseelwerk de bloemknoppen transformeren tot tastbare, sterke vormen. In plaats van een klassieke, verfijnde botanische weergave kiest de kunstenaar voor een krachtige, peinzende benadering. Het strijklicht dat de petalen raakt, snijdt door de sombere tinten heen en benadrukt de vlezige textuur van de verf. De contouren aan de randen van het beeld zijn zwaar aangeset, een vroeg kenmerk dat later zou rijpen in zijn monumentale glasopdrachten. Met deze gelaagde verfhuid weet Sterk een gewone verzameling snijbloemen te verheffen tot een drama van licht en duisternis. U kijkt hier niet naar een vluchtig boeket, maar naar een diepgaand artistiek onderzoek waarin de materie zelf de hoofdrol opgeëist heeft.
