herfst

In een lichte kan staat een boeket, met bloemen die eerder als vormen dan als soorten herkenbaar zijn: een paar witte koppen, een rode, en daarboven een wirwar van stengels. Het palet is ingehouden — grijsgroen, olijf, gebroken wit — met één warme streep geel onderaan de tafel. Uit 1978, uit de late periode, waarin hij het onderwerp steeds verder terugbracht tot vlak, ritme en verfhuid. Wie lang kijkt ziet bloemen en achtergrond in elkaar overlopen, alsof het stilleven zichzelf aan het oplossen is.