Groet

In dit vroege werk toont Thijs Sterk zijn diepe verbondenheid met de Bergense School. De compositie ademt een doordringende melancholie door het gebruik van aarde-tonen, van diepe umbers en oker tot ingetogen groenen. Links op de voorgrond staat een eenzaam paard verdiept in het gras, terwijl op de achtergrond de contouren van rietgedekte boerderijen en hoog opgetaste hooischelpen zich aftekenen tegen een schemerende horizon. De behandeling van het licht is meesterlijk. Een vurig gouden schijnsel breekt door de zware bewolking aan de horizon en werpt een gedempt strijklicht over het erf en het geboomte. De krachtige, pasteuze verfstreken verlenen het landschap een voelbare textuur en een solide, monumentale structuur. Sterk legt hier niet simpelweg een dorpsgezicht vast, maar vangt de authentieke, rauwe sfeer van het Noord-Hollandse platteland aan het einde van de dag.