Visser bij sluis
"Ziet u hoe de eenzame gestalte aan de waterkant vrijwel opgaat in de kille avondschemer? Rond de zware sluisdeuren heerst een ademloze stilte."
In dit vroegere werk van Thijs Sterk is de invloed van de Bergense School voelbaar aanwezig. De compositie wordt gedomineerd door de robuuste, donkere architectuur van de sluis en de steile brugpijlers die het waterlandschap doorkruisen. Met korte, pasteuze verfstreken bouwt Sterk een geladen sfeer op waarin menselijke bedrijvigheid en het waterrijke Noord-Hollandse landschap samenkomen. De hoekige vormen van de mechanische onderdelen op de achtergrond contrasteren met het beweeglijke wateroppervlak. Licht speelt een centrale rol, niet als decoratief element maar als drager van de stemming. Het gedempte strijklicht weerkaatst op het koele water en geeft de grauwe lucht een subtiele siddering. De figuren aan de oevers zijn niet uitgewerkt in detail, maar neergezet als sobere silhouetten die de menselijke aanwezigheid onderwerpen aan de rust van het moment. Het werk toont Sterks vroegere zoektocht naar structuur en massa. De verfhuid is tastbaar en gelaagd, wat de fysieke zwaarte van de steen, de balken en de kille buitenlucht benadrukt. Hier legt Sterk het fundament voor zijn latere, meer abstracte benadering van de Hollandsche waterwereld.